مقابله با استرس با تکنیک موبایل ممنوع

مقابله با استرس با استفاده نکردن از موبایل

در محل کار، اوقات “تلفن ممنوع” داشته باشید

 

اگر شما مثل من هستید، داشتن تلفن برایتان امری خوب و بد است. از طرفی، نعمتی است و بوضوح برای اکثر مردم حیاتی است.

 

بدون آن، کار غیر ممکن است. از طرفی دیگر، بر مبنای نوع کاری که دارید، تلفن می تواند یکی از گیج کننده ترین و پرتنش ترین جنبه های کارتان باشد. گاهی به نظر می رسد که همیشه پای تلفن هستیم. و اگر پای تلفن باشیم، انجام هر نوع کار دیگر غیر ممکن می شود. این می تواند باعث اضطراب ما و تنفر مان از تماس گیرندگان شود.

موبایل ممنوع

یک بار در دفتر مدیری بودم که تلفن زنگ زد. او بلافاصله غرید: “صدای این تلفن لعنتی هیچ وقت قطع نمی شود. بعد گوشی را برداشت و پانزده دقیقه با تلفن صحبت کرد و من منتظر ماندم. وقتی بالاخره گوشی را قطع کرد، از حال رفته و مستأصل به نظر می رسید. داشت عذرخواهی می کرد که تلفن دوباره زنگ زد.

برای مشاوره با مرکز سرکار خانم زهرا عزیز محمدی روانشناس بالینی اینجا کلیک کنید.

مرکز مشاوره پیروزی شرق تهران

 

کمی بعد اقرار کرد که به دلیل تعداد تلفن هایی که باید پاسخ دهد، در انجام وظایفش مشکلات زیادی دارد. میان صحبت ها از او پرسیدم: “آیا تا به حال راجع به این موضوع فکر

کرده ای که برای زمانی معین اصلا به تلفن جواب ندهی؟”

 

با حالتی پرسشگر به من نگاه کرد و گفت: در حقیقت نه.” معلوم شد این پیشنهاد ساده نه فقط به او کمک کرد آرام بگیرد، بلکه همچنین او را یاری کرد بتواند بیشتر به کارهایش برسد. مانند بسیاری از مردم، او نیز نیازی به ساعات طولانی بی مزاحمت نداشت، ولی به کمی از آن نیازمند بود! به این علت که دیگر او بود که در پاسخ پیامی تماس می گرفت، در بسیاری موارد می توانست مکالمه را کوتاه کند. مثلا میگفت: “سلام جون، فقط دو دقیقه وقت دارم ولی می خواستم جواب تلفنت را داده باشم.”

استرس و موبایل

 

مسلم، ما به تلفن وابسته ایم و به استفاده از آن به درجات مختلف نیاز داریم. برای مثال، اگر مسؤول پذیرش یا تلفنچی یا فروشنده هستید، برای حصول به هر نتیجه ی عملی، این روش باید محدود شود. ولی برای بسیاری دیگر، این کار می تواند نعمتی باشد. مثلا اگر در دفتر کارم وقت تلفن ممنوع” نداشتم، بایست حدود ۱۰۰٪

روزم را پای تلفن صحبت می کردم. به نظر نمی رسد زمانی برسد که صدای زنگ تلفن قطع شود. اگر سیاست های حمایتی را به اجرا نمی گذاشتم، وقت بسیار کمی برای نوشتن و کار کردن در مورد پروژه های دیگرم داشتم و گمان می کنم همین امر در مورد شما نیز صادق باشد.

 

روش متفاوت مقابله با استفاده زیاد از موبایل

 

شما می توانید این روش را در بسیاری موارد به طرق متفاوت احمال کنید. من در اوقات معینی از روز زنگ تلفن را خاموش می کنم و بغیر از تلفن هایی که از قبل برای آن برنامه ریزی کرده ام یا برای موارد بسیار اضطراری (که بی نهایت کم هستند) به هیچ تلفنی پاسخ نمی دهم. این امر زمانی در اختیارم می گذارد که – بدون حواس پرتی – به آنچه بیشترین ارتباط را با کارم دارد بپردازم.

 

 

البته برای تعداد زیادی از مردم پاسخگویی به تلفن لازمه ی سیاست

شرکت یا بخشی از کارشان است، و به همین دلیل در اعمال این روش باید کمی خلاق تر باشند.

 

احتمالا می توانید قدری زودتر به اداره بیایید و پیش از آنکه ساعت کاری شما “رسما آغاز شود، تلفن را قطع کنید، یا همین کار را بعد از اتمام ساعت کاری تان انجام دهید. خانمی را می شناسم که تصمیم گرفت ناهارش را سر کار خود بیاورد تا به این ترتیب در مدت زمانی که مجاز بود تلفن را خاموش کند تا پیامگیر به آن پاسخ دهد، بتواند پشت میزش به کار بپردازد. او با اینکه توانست با جلب رضایت کارفرمایش زودتر تعطیل کند، توانست بدون اینکه روز واقعی کاری اش طولانی تر شود، مقداری وقت اضافه برای تمرکز کردن داشته باشد.

 

 

در بعضی از موارد، شاید قادر باشید کارفرمای خود را متقاعد سازید به شما اجازه دهد این روش را آزمایش کنید که ببینید می توانید کار بیشتری انجام دهید و باز هم به همه ی پیغام های تلفنی پاسخ دهید.) بعضی از تلفن ها را می توان دیرتر یا بعد از ساعت کاری پاسخ داد، که در آن زمان بتوانید جواب سؤالاتی خاص را روی پیام گیر تماس گیرنده بگذارید. این کار ممکن است به جای مکالمهای ده پانزده دقیقه ای، بیش از یکی دو دقیقه وقت نگیرد.

 

 

اگر در خانه کار می کنید (یا اگر نیاز داشته اید که کاری را در خانه انجام دهید)، این روش به طرز عجیبی به کار می آید و اغلب آسان تر است. فقط تصمیم می گیرید که برای مدت زمانی خاص به تلفن جواب ندهید، و بدین وسیله به خود فرصت می دهید کارهای لازم را انجام دهید.

 

این روش میتواند به مقابله با استرس بپردازد

 

این روش بی نقص نیست؛ اغلب اشکالاتی کوچک هستند که باید به آنها رسیدگی کنید. مثلا شما چگونه به تلفن های اضطراری یا مهم شخصی می پردازید؟ من خط تلفن جداگانه ای دارم، برای دوستان بسیار نزدیک، خانواده و معدود افرادی که با آنان کار می کنم. یک امکان دیگر

این است که شمارهی فراخوان (پیجر) یا شماره تلفن دیگری روی پیام گیر یا منشی تلفنی ویژه ی تماس های واقعا فوری گذاشته شود. اکثر مردم به درخواست “فقط اضطراری” شما احترام می گذارند. امکان دیگر این است که می توانید به پیغام های خود بعد از هر تماس یا زود بزود رسیدگی کنید. با این روش، می توانید حجم زیاد تماس ها را تا زمانی مناسب تر به تعویق بیندازید، و با وجود این بلافاصله پاسخ تلفن افرادی را بدهید که به هیچ وجه نمی توانند منتظر بمانند.

 

گمان می کنم دریابید که در اکثر موارد، هر چقدر سختی برای اجرای این روش تحمل کنید، ارزشش را دارد. بپذیریم که قرار نیست دنیای کار با تماس های تلفنی کمتر ما را یاری کند. من پی برده ام موقعی که حواسم با تلفن ها پرت نشود، می توانم دو یا حتی سه برابر بیشتر کار کنم. در نتیجه با تمام زمانی که صرفه جویی کرده ام، تقریبا همیشه می توانم پس از انجام کارهای دیگرم، پاسخ تلفن ها را بدهم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس و مشاوره همین حالا